เครื่องยนต์เบนซิน

บล็อคเครื่องยนต์
บล็อกเครื่องยนต์เป็นชิ้นส่วนหลักที่ใช้สำหรับใส่ชิ้นส่วนอื่นๆ ของเครื่องยนต์ ซึ่งอาจทำด้วยเหล็กหรืออลูมิเนียมก็ได้ ภายในบล็อกประกอบด้วยกระบอกสูบ ปลอกน้ำสำหรับระบายความร้อนเครื่องยนต์ ท่อที่ส่งน้ำมันภายใต้แรงดันจากปั๊มไปยังหัวกระบอกสูบ เป็นต้น

หัวเครื่องยนต์
ฝาสูบมีลักษณะคล้ายกับฝาสูบของเครื่องยนต์ โดยทั่วไปประกอบด้วยแท่งเหล็กหล่อหรืออลูมิเนียมที่ปิดผนึกกระบอกสูบของเครื่องยนต์ ป้องกันการสูญเสียแรงอัดระหว่างการเผาไหม้ ฝาสูบติดอยู่กับเครื่องยนต์ด้วยสกรูและปะเก็นที่เรียกว่า ปะเก็นฝาสูบ ซึ่งทำหน้าที่ปิดผนึกส่วนประกอบและรองรับอุณหภูมิการเผาไหม้ ป้องกันการรั่วไหลของแรงอัดหรือสารหล่อเย็น

อ่างน้ำมันหรือถังน้ำมัน
ตะกอนที่ยึดติดอยู่กับส่วนล่างของเครื่องยนต์ซึ่งเก็บน้ำมันหล่อลื่นไว้ ในกรณีนี้คือน้ำมันเบนซิน ในส่วนล่างของห้องข้อเหวี่ยงมีปลั๊กท่อระบายน้ำแบบเกลียว การเติมน้ำมันจะเกิดขึ้นผ่านปลั๊กที่ด้านบนของเครื่องยนต์

เพลาลูกเบี้ยว
ใช้เพื่อให้แน่ใจว่าวาล์วเปิดและปิดและรับประกันการทำงานที่เหมาะสมของความเร็วและรอบของเครื่องยนต์

วาล์วเครื่องยนต์เบนซิน
เป็นกลไกที่สำคัญที่สุดอย่างหนึ่งของเครื่องยนต์ หน้าที่ของวาล์วคือให้อากาศและน้ำมันเบนซินผ่านเข้าไปในห้องโดยสาร

ลูกสูบเครื่องยนต์
ลูกสูบส่งพลังงานของก๊าซจากการเผาไหม้ไปยังก้านสูบและอยู่ภายในกระบอกสูบ

กระบอกสูบ
ลูกสูบเป็นชิ้นส่วนของเครื่องยนต์ที่ทำหน้าที่หมุนเวียน กระบอกสูบทำจากวัสดุที่ทนทานมาก เนื่องจากต้องทนต่อแรงระเบิดของพลังงานที่ขับเคลื่อนเครื่องยนต์

เพลาข้อเหวี่ยง
เพลาข้อเหวี่ยงเป็นชิ้นส่วนที่ทำหน้าที่รองรับแรงและแรงดันของวาล์วขณะเกิดการเผาไหม้ ซึ่งอาจถือได้ว่าเป็นเสมือน “แกนหลักของเครื่องยนต์”

ระยะชักไอดี
จังหวะแรกของรอบนี้เรียกว่ารอบไอดี โดยลูกสูบจะเริ่มจากด้านบนของห้องกระบอกสูบและเริ่มเคลื่อนตัวลงมา เมื่อลูกสูบเริ่มเคลื่อนตัวลงมา วาล์วไอดีจะเปิดขึ้นและปล่อยให้อากาศถูกดูดเข้าไปในห้องกระบอกสูบผ่านลูกสูบที่เคลื่อนตัวลงมา ในช่วงเวลานี้ น้ำมันเบนซินจำนวนเล็กน้อยจะถูกฉีดเข้าไปในห้องเผาไหม้ผ่านหัวฉีดเชื้อเพลิงและผสมกับอากาศ น้ำมันเบนซินจะต้องผสมกับอากาศเนื่องจากน้ำมันเบนซินเหลวจะไม่เผาไหม้ ดังนั้นจึงต้องทำให้ระเหยผ่านหัวฉีดและผสมกับอากาศ อัตราส่วนอากาศต่อก๊าซที่สมบูรณ์แบบคือ อากาศ 14 ส่วนต่อเชื้อเพลิง 1 ส่วน อัตราส่วนนี้ควบคุมด้วยระบบอิเล็กทรอนิกส์โดยคอมพิวเตอร์ที่เชื่อมต่อกับปั๊มเชื้อเพลิงและหัวฉีด ซึ่งจะส่งเชื้อเพลิงในปริมาณที่สัมพันธ์กับปริมาณอากาศที่เครื่องยนต์ดูดเข้าไปในกระบอกสูบ

จังหวะอัด
จังหวะที่สองหรือที่เรียกว่าจังหวะอัดเริ่มต้นด้วยการปิดวาล์วไอดี เมื่อวาล์วไอดีปิดลง ห้องปิดผนึกจะก่อตัวขึ้นระหว่างลูกสูบและด้านบนของกระบอกสูบที่วาล์วตั้งอยู่ ลูกสูบจะเริ่มเคลื่อนตัวขึ้นและส่วนผสมของน้ำมันเบนซินและอากาศจะถูกอัดในอัตราส่วนประมาณ 1:1:1 อัตราส่วนนี้มาจากความแตกต่างของปริมาตรระหว่างปริมาตรของห้องกระบอกสูบที่ด้านบนของจังหวะลูกสูบและปริมาตรของห้องกระบอกสูบเมื่อลูกสูบอยู่ที่ส่วนล่างของเส้นทาง ยิ่งอัตราส่วนมากขึ้นเท่าใด เครื่องยนต์ก็จะยิ่งผลิตพลังงานได้มากขึ้นเท่านั้น เมื่อรถยนต์ได้รับปริมาตร 454 ลูกบาศก์นิ้วหรือ 5.0 ลิตร นี่คือปริมาตรรวมของกระบอกสูบทั้งหมดในจังหวะไอดี ดังนั้น เครื่องยนต์ 454 ลูกบาศก์นิ้วที่มี 8 กระบอกสูบจะจุปริมาตร 56.75 ลูกบาศก์นิ้วต่อกระบอกสูบ จึงทำให้อัดได้ 5.67 ลูกบาศก์นิ้วด้วยอัตราส่วนการอัด 10:1 การบีบอัดนี้สร้างแรงดันจำนวนมากภายในห้องกระบอกสูบ

จังหวะการเผาไหม้
จังหวะที่ 3 ของรอบการทำงานหรือจังหวะกำลังหมายถึงการเผาไหม้ ห้องกระบอกสูบจะเต็มไปด้วยอากาศอัดและน้ำมันเบนซิน และประกายไฟจากหัวเทียนทำให้เกิดการระเบิดภายในกระบอกสูบ ทำให้ส่วนผสมที่ถูกอัดขยายตัวอย่างรวดเร็ว บังคับให้ลูกสูบเคลื่อนตัวลงอย่างรวดเร็ว การขยายตัวของก๊าซที่เกิดจากการเผาไหม้เป็นขั้นตอนที่สำคัญที่สุดในวงจรการทำงาน นอกจากนี้ ยังสำคัญมากที่จะต้องไม่มีการรั่วไหลในระบบ มิฉะนั้น แรงดันจะสูญเสียไปและส่งผลให้สูญเสียพลังงาน

จังหวะไอเสีย
จังหวะที่สี่และจังหวะสุดท้ายเรียกว่าจังหวะไอเสีย เมื่อลูกสูบเคลื่อนที่ไปถึงจุดต่ำสุดของเส้นทางหลังจากการระเบิด ทุกสิ่งที่เหลืออยู่ในห้องกระบอกสูบจะสูญเปล่า เมื่อลูกสูบเริ่มเคลื่อนตัวขึ้นในกระบอกสูบ วาล์วไอเสียจะเปิดขึ้น และลูกสูบจะดันก๊าซไอเสียออกจากห้องและออกไปจากเครื่องยนต์ หลังจากไอเสียหมดลง วาล์วไอดีจะเปิดขึ้น ทำให้อากาศเข้าไปในห้องและหมุนเวียนต่อไป